
Behoud door ontwikkeling is in Nederland overheidsbeleid (Belvedere). Dit principe werkt sterk door in allerlei Nederlandse wet- en regelgeving. De nieuwe Wet op de Ruimtelijke ordening (Wro) houdt er bijvoorbeeld rekening mee en heeft daarom vertakkingen naar (o.a.) de Wet op de archeologische monumentenzorg (Wamz), de Ontgrondingwet (Ow) en de Woningwet (Ww). Provinciale en gemeentelijke beleidsplannen, regels en verordeningen voor de ruimtelijke ordening werken ook steeds meer vanuit het principe dat ontwikkeling (nieuw) en behoud (oud) elkaar niet bijten maar juist versterken. Cultuurhistorie heeft daardoor een vaste basis in de ruimtelijke ordening gekregen.